Ударны інструмент, на цыліндрычны корпус якога з абодвух бакоў нацягнуты скураныя мембраны. Шматразова згадваецца ў беларускай літаратуры ХІІ-ХVII стст.

Грае Андрэй Апановіч.	Барабан нямецкага майстра Штэфана Пічмана, 2008 г.
Шахматная фігурка барабаншчыка ХІІ ст. з Ваўкавыска	Фрагмент аздаблення дрэварыта "Герб Я. К. Хадкевіча", Вільня, 1621 г.
Фрагмент габелена Нясвіжскай мануфактуры Радзівілаў каля 1752 г.

ударны інструмент з адной мембранай. Шматразова згадваецца ў беларускай літаратуры ХІІ-ХVII стст., асабліва рыцарскай тэматыкі.

Грае Сяргей Тапчэўскі.	Барабаншчык войска ВКЛ на роспісе 1606 г. "Rolka Stokholmska" ("Wjazd orszaku slubnego Konstancji Austriaczki i Zygmunta III do Krakowa).
Літара "чэрвь" з выявай барабана, Ф. Скарына, "Кніга Ісуса Сірахава", ХVІ ст.	Барабан майстра Сяргея Смута

Ударна-перкусійны інструмент у выглядзе плоскай медзянай ці бранзовай пласціны, падвешанай за 1 ці 2 пятлі, па якой білі калатушкай ці рукой. Паводле іканаграфічных крыніцаў вядомы на Беларусі з ХVІ ст.

Гонг майстра Андрэя Капуснікава, 2005 г.	Бес з ручным гонгам на фрагменце мініяцюры Радзівілаўскага летапісу "Ігрышчы бесаў у келлі манаха Ісакія" ХV - ХVІ стст.
Cпявак з ручным гонгам на фрагменце мініяцюры "Давыд грае, пісцы пішуць, а народ трубіць", Тлумачальны Псалтыр першай паловы ХVІ ст. "віленскай школы".

Ударна-перкусійны інструмент арабскага паходжання з характэрным звужэннем пасярэдзіне корпуса. Прататыпы дарабука вядомы з часоў неаліта. Вядомы на Беларусі ад татараў, якіх Вітаўт пасяліў у ВКЛ у ХV ст.

Дарабукі вытворчасці Кіпра і Турцыі.	Грае Сяргей Тапчэўскі
Фрагмент фрэскі "Хрыстос у прыторыі" капліцы Св. Тройцы ХV ст., Люблін, Польшча - размалёўка беларускіх майстроў пад кіраўніцтвам мастака Андрэя	Неалітычны гляняны дарабук, Апатовіцы, Польшча, рэканструкцыя

Дуда A - духавы язычковы інструмент. Зараз пад уздзеяннем рускай мовы больш вядома пад назвай "валынка". У старабеларускай літаратуры згадваецца з ХV ст. Першыя іканаграфічныя крыніцы дудаў на Беларусі адносяцца да ХVІ ст., калі на тэрыторыі ВКЛ распаўсюдзіліся дуды нямецкай канструкцыі.

Дуда нямецкай канструкцыі майстра Тодара Кашкурэвіча, 2007 г.	Грае Зміцер Сасноўскі
"Rolka Stokholmska" ("Wjazd orszaku slubnego Konstancji Austriaczki i Zygmunta III do Krakowa").    Фрагмент гравюры з кнігі шведскага падарожніка Олаўса Магнуса "Гісторыя паўночных народаў", раздзел ВКЛ, 1555 г.	Дудар войска ВКЛ на роспісе 1606 г. "Rolka Stokholmska" ("Wjazd orszaku slubnego Konstancji Austriaczki i Zygmunta III do Krakowa").

Дуда D - духавы язычковы інструмент, які складаецца са скуранога меха, меладычнай трубкі (жалейка, перабор), басавай трубкі (гук, бас) і трубкі для надзмухання паветра (сапель). У старабеларускай літаратуры згадваецца з ХV ст.

Дуда майстра Тодара Кашкурэвіча, 2005 г.	Дуда майстра Тодара Кашкурэвіча, 2005 г.
Грае Зміцер Сасноўскі.	Найстарэйшая з захаваных беларускіх дудаў, 1872 г., Лепельскі краязнаўчы музей.

Дуда G - духавы язычковы інструмент. У старабеларускай літаратуры згадваецца з ХV ст.

Дуда майстра Тодара Кашкурэвіча, 2005 г.	Дуда майстра Тодара Кашкурэвіча, 2005 г.
Грае Зміцер Сасноўскі.	"Дудар віленскі", здымак канца ХІХ - пачатку ХХ ст., Нацыянальны музей гісторыі і культуры Беларусі.

Дуда G - духавы язычковы інструмент. У старабеларускай літаратуры згадваецца з ХV ст.

Дуда майстра Тодара Кашкурэвіча, 2005 г.	Дуда майстра Тодара Кашкурэвіча, 2005 г.
Грае Андрэй Апановіч.	Беларускі дудар канца ХІХ - пачатку ХХ ст.

Крылападобныя гуслі - струнны шчыпковы інструмент, акрамя асноўнага корпуса мае дадатковы рэзанатар - акрылак/крыло. Упершыню згадваецца на Беларусі ў ХІІ ст. у працах Кірылы Тураўскага.

крылападобныя гуслі з Латгаліі майстра Донатса Вуцыса Гуслі ХІХ ст. з Себежскага павета Віцебскай губерні, этнаграфічная калекцыя Е. Раманава.
Грае Алесь Чумакоў	"Беларускі гусляр", малюнак Н. Прывалава, 1927 г.

Колавая ліра (ліра карбова, старэцкая скрыпка) - струнны смычковы інструмент, дзе ролю смыка адыгрывае кола, якое трэцца ад струны. Вядома на беларускіх землях з першай паловы ХVІІ ст. (дзённік наваградскага шляхціча С. Маскевіча, 1611 г.), але ускосныя крыніцы дазваляюць меркаваць, што яна была вядомая тут ужо ў другой палове ХVІ ст. (Назина И. Белорусские народные музыкальные инструменты: Струнные. Мн., 1982).

Латгальская ліра ХХ ст., рэстаўрацыя Зміцера Сасноўскага. "Беларускі лірнік", малюнак М. Андрыёлі, 1872 г.
Грае Ілля Кубліцкі
Беларуская колавая ліра ХVІ ст., рэканструкцыя І. Назінай.

Лютня - струнны шчыпковы інструмент з драўляным шматскладовым клееным корпусам грушападобнай формы. Паводле іканаграфіі сярэднявечная лютня вядома на Беларусі з ХV ст. Італьянская лютня рэнесанснага тыпу распаўсюдзілася на Беларусі ў ХVІ ст. (мода ўведзеная каралевай Бонай Сфорцай).

Сярэднявечная лютня майстра Юрыя Дубнавіцкага, 2005 г.	Фрагмент гербавай гравюры ў кнізе А. Сулінскага "Plausus epithalamicus inter nuptias...", Вільня, 1644 г.
Грае Ілля Кубліцкі	Фрагменты фрэскі "Хрыстос у прыторыі" капліцы Св. Тройцы ХV ст., Люблін, Польшча - размалёўка беларускіх майстроў пад кіраўніцтвам мастака Андрэя

Рэбек - струнны смычковы інструмент з грушападобным корпусам і 3-4 струнамі. Паводле іканаграфічных крыніц вядомы на Беларусі з ХV ст.

рэбек майстра Валерыя Зінкевіча, 2007 г.	Фрагмент фрэскі "Хрыстос у прыторыі" капліцы Св. Тройцы ХV ст., Люблін, Польшча - размалёўка беларускіх майстроў пад кіраўніцтвам мастака Андрэя.
Грае Алесь Чумакоў	Фрагмент мініяцюры "Давыд грае, пісцы пішуць, а народ трубіць". Тлумачальны Псалтыр першай паловы ХVІ ст. "віленскай школы".

Тромбамарына (томбамарын) - басавы аднаструнны смычковы інструмент заходнееўрапейскага паходжання з трапецыепадобным клееным корпусам. Дакладных іканаграфічных крыніц на Беларусі не знойдзена, але ёсць выявы блізкароднасных інструментаў - гудкоў і басэтляў.

Томбамарына майстра Валерыя Зінкевіча.	Музыка грае на гудку на фрагменце мініяцюры "Давыд грае, пісцы пішуць, а народ трубіць", Тлумачальны Псалтыр першай паловы ХVІ ст. "віленскай школы".
Грае Алесь Чумакоў	Музыка грае на басэтлі на фрагменце беларускага абраза ХVІІІ ст. "Багародзіца з хорам анёлаў".

Цыстра D - струнны шчыпковы інструмент лютневай групы, ад лютні адрозніваецца даўжэйшым грыфам, плоскай задняй дэкай і меньшай колькасцю струн.

Цыстра майстра Сяргея Смута, 2006 г.	Фрэскавы роспіс Сафійскага сабора ў Кіеве, паўднёва-заходняя вежа, сцяна колавага калідора са сходамі, ХІ ст.
Грае Ілля Кубліцк	Фрагмент мініяцюры "Давыд грае, пісцы пішуць, а народ трубіць". Тлумачальны Псалтыр першай паловы ХVІ ст. "віленскай школы".

Цыстра G - струнны шчыпковы інструмент лютневай групы.

Цыстра майстра Сяргея Смута, 2006 г.	Фрагмент гравюры "Сакавік" А. Тарасевіча, ілюстрацыя да кнігі Марэшалкі "Rosarium et officium B. Mariae Virginis…". Вільня, ХVІІ ст.
Грае Ілля Кубліцк